~東方 Diary~

14/5/10

 

ชาเมย์มารุที่ทุกคนคุ้นเคยกันดีค่ะ!

เก็นโซเคียวช่วงนี้ก็กลับเข้ามาสู่ฤดูร้อนครั้งที่หนึ่งพันสองร้อยสามสิบสี่อีกแล้วค่ะ

(Xia: เป็นตัวเลขสมมุติครับผม)

และครั้งนี้ อากาศก็ ร้อน~~~~ยิ่งกว่าที่ผ่านมาค่ะ!

 

เช่นเคยค่ะ ฉันก็ออกไปหาข่าวเหมือนทุกวัน

ฉันแวะไปหาคุณมิโกะขาวแดงเป็นการทักทายยามเช้า เห็นว่าทางนั้นร้อนเสียจนต้องถอดเสื้อนอกเลยล่ะค่ะ

ทักทายและพูดคุยกันครู่หนึ่ง คุณเรย์มุก็แนะนำให้ฉันไปที่ทะเลสาบสายหมอก ฉันเห็นว่าเป็นความคิดที่ไม่เลวก็เลยบินไปทันที

แล้วก็เป็นอย่างที่คุณเรย์มุว่าไว้จริงๆ ทะเลสาบสายหมอกในเวลานี้ไม่ได้มีเพียงโยวเซย์ประจำถิ่นอย่างบากะเท่านั้น แม้แต่คุณยูคาริก็มาอาบไอเย็นของทะเลสาบพร้อมๆกับคุณยูยูโกะจากเมย์ไคด้วยล่ะ

แบบนี้แสดงว่าที่โลกโน้นก็คงร้อนไม่แพ้กันสินะคะ

ฉันสบโอกาสแวะเวียนไปที่คฤหาสน์มารแดงอีกครั้งหลังจากงานเลี้ยงน้ำชาครั้งล่าสุด เห็นคุณหนูเรมิเลียนั่งจิบชาแดงยามสายอย่างสบายใจโดนมีคุณซาคุยะคอยรับใช้อยู่อย่างไม่ห่างนาย (อ้อ เกือบลืมคุณหมวยที่แอบหลับอยุ่ใต้ร่มไม้ล่ะค่ะ)

แต่ฉันกลับไม่เห็นวี่แววของคุณแพทชูลี่เลยแม้แต่จะมาเดินเล่นในตัวคฤหาสน์เพื่อหลบร้อน ต้องยกย่องคุณแพทชูลี่จริงๆค่ะ แม้อากาศจะร้อนอบอ้าวเสียขนาดนี้ก็ยังอุตส่าห์อดทนอยู่ในห้องสมุดอับชื้นไ้ด้

เอาล่ะ ทางฝั่งมารแดงไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจเท่าไหร่

พอกลับมาที่ทะเลสาบสายหมอกอีกครั้งฉันก็เห็นกลุ่มโยวไคหน้าใหม่มาอาบไอเย็น เป็นคุณเบียคุเร็นนั่นเอง มาพร้อมกับบรรดาโยวไคที่เลื่อมใสในตัวของเธอ เป็นภาพที่ดูน่าอบอุ่นจริงๆค่ะ

คงจะไม่แปลกกระมังที่ัฉันไม่เห็นโยวไคใต้พิภพขึ้นมาอาบไอเย็นของทะเลสาบ เป็นไปได้ว่าพวกนั้นชินกับความร้อนใต้พิภพไปเสียแล้ว

แต่เอ...ถ้าตาของฉันไม่ฝาดไป ฉันว่าฉันเห็นคุณโคอิชิแว้บๆนา~~ สงสัยจะแอบหนีพี่่สาวมาเที่ยวแน่ๆเลยค่ะ

 

เพราะมนุษย์ทุกคนหวาดกลัวโยวไค แน่นอนค่ะว่าไม่มีมนุษย์คนใดกล้ามาเหยียบย่างที่ทะเลสาบสายหมอกในเวลานี้ ฉันจึงบินไปดูในละแวกหมู่บ้านมนุษย์เพื่อสังเกตการณ์เสียหน่อย

ก็ไม่ค่อยแปลกใจค่ะที่มนุษย์ไม่ค่อยออกมาทำกิจกรรมกลางแจ้งในเวลาแดดแรง เพราะแม้แต่โยวไคยังหลบร้อนเลย

มนุษย์ส่วนใหญ่ใช้เวลาอยู่ในเรือนพักอาศัยไปกับการนอนเฉยๆพลางขยับพัดไม้สานเบาๆเพื่อบรรเทาความร้อน

(อยากช่วยอยู่หรอกนะคะ แต่ดิฉันเกรงใจคุณเคย์เนะค่ะ) มีบ้างที่จับกลุ่มสังสรรค์กันด้วยไพ่นกกระจอกกับเหล้าสาเก

กลายเป็นว่าสกู๊ปเด็ดประจำวันนี้อยู่ที่ทะเลสาบสายหมอกเสียหมดเลย น่าเสียดายจังเลยค่ะ

 

แต่แหม คุณฮาตาเตะนี่ล่ะก็คอยตามวิจารณ์งานของฉันไม่เว้นวันจริงๆนะคะ

จะไม่ยอมให้บุนบุนมารุอันแสนภาคภูมิใจของฉันแพ้หรอกค่ะ!!

 

--------------------------------------------------------------------

ไหนๆภาคใหม่ก็ออกมาแล้ว ลองผูกเนื้อเรื่องเข้ากับตัวละครภาค12 กับ 12.5 ดูนิดหน่อย

ผมก็คิดอยู่ว่าจะแคสท์ตัวละครภาค12เพิ่มไปตัวนึง เพราะเ็ห็นว่าบุคลิกและนิสัยน่าสนใจดี

(เป็นการฝึกเขียน 1st person แบบหลายตัวละครไปในตัวด้วย)

 

คิดเห็นอย่างไรกันบ้างเอ่ย

ด้วยความเคารพ

Xia

 

 

ห่างหายจากการเขียนบันทึกไปเสียนาน ช่วงนี้ภายในเกนโซเคียวนั้นได้ย่างเข้าสู่ฤดูร้อน อากาศร้อนอบอ้าวมาก มากจนแม้แต่ที่ๆ มีแต่วิญญาณอย่างตำหนักหยกขาวยังพลอยร้อนไปด้วย จนข้าแทบทนอยู่ไม่ได้ ท่านยูยูโกะเองก็เช่นกัน จนมีหลายครั้งที่ข้าต้องออกไปซื้อของเย็นๆ มาตุนไว้เพื่อท่านยูยูโกะ

วันนี้ท่านยูคาริได้แวะมาหาข้ากับท่านยูยูโกะถึงตำหนักหยกขาว เพื่อชวนไปว่ายน้ำที่ทะเลสาบสายหมอกกันพร้อมกับของฝากเล็กๆ น้อยๆ ที่ท่านได้นำมาจากภายนอกเกนโซเคียว ซึ่งก็คือ"ชุดว่ายน้ำ" ให้แก่ท่านยูยูโกะกับข้าคนละชุด ชุดของท่านยูยูโกะเป็นชุดแบบสองชิ้นสีฟ้าตัดกับสีขาว (ท่านยูคาริเรียกมันว่าอะไรซักอย่าง... บิกินี่ล่ะมั้ง...)  ส่วนชุดของข้า เป็นชุดสีกรมท่าชิ้นเดียว ดูมิดชิดกว่าชุดของท่านยูยูโกะ แต่พอข้าลองสวมใส่ดู รู้สึกได้เลยว่าท่านยูคาริกับท่านยูยูโกะมองข้าด้วยสายตาแปลกๆ      ทำไมนะ โดนจ้องแล้วข้ารู้สึกเขินขึ้นมาทันใด ทั้งๆ ที่ชุดนั้นก็ไม่ได้โชว์เนื้อหนังมากนัก...

 

หลังจากเตรียมข้าวของเสร็จ ก็เดินทางไปที่ทะเลสาบสายหมอกกันกับท่านยูยูโกะ โดยท่านยูคาริขอปลีกตัวไปชวนคุณมิโกะขาวแดงก่อน มีโยวไคและผู้คนจำนวนไม่น้อยพากันมาใช้ความเย็นและความสดชื่นจากทะเลสาบเป็นที่พึ่งกัน

บรรยากาศของทะเลสาบที่สงบราวกับเป็นลางบอกเหตุอันดีว่าจะไม่มีเหตุวิปลาสเกิดขึ้นในเกนโซเคียว...อย่างน้อยก็ในช่วงระยะหนึ่ง...

 

-----------------------------------------------------------------------

 

 Talk With Nameki

ไม่ได้มาเขียนซะนาน ขอปัดฝุ่นและก็โยนพล๊อตใหม่ให้ลองไปคิดกัน คราวนี้มีภาพประกอบวาดเองด้วย = w =+  คิดพล๊อตคร่าวๆ ได้เอาตอนที่นอนตากพัดลมอยู่ ช่วงนี้อากาศร้อนจริงๆ - -" 

เขียนสั้นไปหน่อย คราวหน้าลองเขียนพาร์ทพิเศษดูมั่งดีกว่า อยากลองเขียนเป็นฟิคดูมั่ง...

 

15/12/09

ลมสงบนิ่ง...เฉกเช่นเก็นโซเคียวในยามนี้

ปกติแล้วมีเรื่องให้ฉันนำไปเขียนลงหนังสือพิมพ์ได้ทุกวี่ทุกวัน แต่พักหลังๆมานั้นกลับ...ไม่มีอะไรน่าสนใจเลยสักนิด

ซึ่งแปลกมากสำหรับนักหาข่าวที่สามารถรับข่าวสารได้จากสายลม...อย่างฉัน

ทุกสรรพสิ่งมีชีวิตต่างดำเนินไปตามวิถีของตน อย่างเรียบง่ายจนน่าประหลาดใจ

...

ระหว่างที่ฉันกำลังบินกลับหุบเขาโยวไคนั้นเอง ก็พบกับยูคาริเข้า...ซึ่งก็แปลกอีกเช่นกัน เพราะปกติแล้วคุณโยวไคผู้รอบรู้ตนนี้แทบจะไม่โผล่มายุ่มย่ามกับฉันเลย

ถึงแม้ฉันจะไม่ชอบเธอสักเท่าไหร่ แต่เพื่อให้ได้ข้อมูลแล้วก็จำเป็นต้องถาม

แต่คำตอบที่ได้จากปากของเธอกลับกลายเป็นคำถาม "หรือว่าเธออยากให้เก็นโซเคียววุ่นวายอยู่ตลอดเวลาล่ะฮึ?"

แหงสิคะ แบบนั้นยิ่งมีข่าวให้เขียนบานตะไทเลย...แต่ฉันคงไม่จำเป็นต้องเอ่ยออกไปหรอก เพราะเพียงแค่สายตาของเธอที่มองมายังฉันก็ทำให้เธอรู้คำตอบอยู่แล้ว

ได้คุยเพียงเท่านั้น ยูคาริก็ผลุบหายไป...

ฉันมีเวลาคิดทบทวน...หรือบางทีอาจเป็นเพราะฉันคุ้นชินกับเก็นโซเคียวที่มีแต่เรื่องวุ่นวายมากกว่า

...

เอาเถอะ ยังไงเสีย ฉันคงต้องเปลี่ยนการวางหน้าหนังสือพิมพ์ชั่วคราวไปก่อนล่ะ

-------------------------------

จริงๆเขียนไว้ตั้งแต่ตอนก่อนจะไปเรียนคาบบ่าย แต่...publishแล้วไม่ขึ้น - -'

ช่วงนี้ก็เงียบเหงาจริงๆแหละน้อ

ยังไงซะผมก็จะคงเขียนต่อไปเรื่อยๆตราบใดที่ยังไม่เลิกเขียนนิยายนะครับ