ในที่สุดก็ถึงวันงานชมซากุระเสียที หลังจากที่ต้องเลื่อนการจัดงานมากแล้วครั้งหนึ่งเพราะว่าอาหารมีไม่เพียงพอสำหรับจัดเลี้ยง จนข้าต้องเสียเวลาไปหาวัตถุดิบเพิ่ม ถึงจะเสียเวลาเล็กน้อยแต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้จัดงานล่ะนะ 

ข้าตื่นแต่เช้ามืด เพื่อทำอาหารสำหรับ 50 คนทาน สำหรับท่านยูยูโกะโดยเฉพาะ และก็ออกเดินตรวจตราบริเวณรอบๆ ตำหนักพลอยขาวอีกครั้ง หลังจากทำทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้ว ยามเช้า ข้าก็ไปปลุกท่านยูยูโกะให้ลุกมาเตรียมตัวในฐานะเจ้าบ้าน ดูเหมือนท่านยูยูโกะเองจะตื่นเต้นเช่นกัน เพราะท่านตื่นตั้งแต่ก่อนที่ข้าจะไปปลุกเสียอีก 

หลังจากที่จัดการอะไรต่างๆ เสร็จเรียบร้อยแล้ว ข้าจึงออกไปเตรียมตัวต้อนรับแขกที่บันไดยาวหน้าตำหนักหยกขาว รอได้ไม่นาน  แขกก็เริ่มทยอยมากันเรื่อยๆ จนข้าต้อนรับแทบไม่ทัน ทั้งคุณมิโกะขาวแดงที่มาพร้อมกับคุณยักษ์ตัวเล็กขี้เมาและคุณแม่มดตุ๊กตา คฤหาสถ์มารแดงที่มากันพร้อมหน้าพร้อมตารวมทั้งคุณน้องสาวคนเล็กด้วย แต่คุณแม่มดห้องสมุด คราวนี้มากับคุณแม่มดขาวดำล่ะ คุณเคย์เนะกับคุณโมโควก็มาด้วยกันอีกตามเคย ฝั่งโรงเตี๊ยมที่มากันครบทุกคน ทางฝั่งใต้ดินที่มากันครบหน้าครบตา แต่แบกเครื่องจักรประหลาดๆมาด้วย (คุณซาโตริบอกว่ามันคือเตาเผา) และคนอื่นๆ อีกมากมายที่ข้าจำได้ไม่หมด ช่วงสายๆ ท่านยูคาริก็มาถึงเสียที โดยมีท่านรันที่ดูท่าทางหงุดหงิดกับเชนตามมาด้วย หลังจากที่ข้าแน่ใจว่าแขกมากันครบทุกคนตามบัตรเชิญแล้ว ข้าก็ผละจากหน้าที่ต้อนรับแขกไปจัดอาหารให้ท่านยูยูโกะ โดยที่ท่านรันมาช่วยด้วย ซึ่งช่วยแบ่งเบาภาระให้กับข้าได้มากทีเดียว
 

นอกจากจะต้องคอยจัดอาหารและเหล้าให้กับท่านยูยูโกะแล้ว ในฐานะคนสวน ข้ายังต้องทำหน้าที่เดินตรวจตราความเรียบร้อยของต้นซากุระไม่ให้ใครมาทำอันตรายกับมันได้ แต่ก็มีคนทำจนได้ล่ะนะ คุณเจ้าของร้านโควริน ที่ท่าทางจะเมา จู่ๆ ก็ใส่ผ้าเตี่ยวแดงปีนขึ้นต้นซากุระขึ้นไปเต้น ข้ารีบไปตักเตือนให้รีบลงมา ไม่งั้นต้นซากุระจะทนไม่ไหวแล้วเหี่ยวเฉาตาย แต่ดูท่าทางเขาจะไม่ฟัง ข้าจึงชักโรวคันเคนออกมาขู่ ได้ผล คุณเจ้าของร้านโควรินรีบลงมาอย่างรวดเร็ว  มีอยู่ช่วงหนึ่งที่คุณแมงมุมที่อยู่ใต้ดินกางใยออกมาปกคลุมบนต้นซากุระ ข้ารีบไปบอกทางนั้นว่าให้เอาออก คุณแมงมุมก็เอาออกแต่โดยดี 
 

ขณะที่ตรวจตราไปได้ซักพัก ณ ใต้ต้นซากุระต้นหนึ่งที่อยู่ค่อนข้างไกลจากบริเวณงาน ข้าเห็นคุณโยวไคดอกไม้กำลังทำให้ซากุระบานมากกว่าปกติ มองมาที่ข้าพลางส่งรอยยิ้มที่ดูเหมือนแสยะยิ้มมาทางข้า พร้อมกับกระซิบอะไรบางอย่างมา ........ ถึงแม้ข้าจะได้ยินไม่ถนัดนัก แต่ข้ารู้สึกสังหรณ์ไม่ค่อยดี..... ไม่ดีมากๆ เสียด้วย.... ข้าผละจากงานเลี้ยง รีบตรงดิ่งไปยังที่ๆ ต้นซากุระยักษ์แห่งความตายต้นนั้นอยู่........ ความโกรธพลุ่งพล่านออกมา โกรธตนเองที่ไม่คิดให้รอบคอบเสียก่อน........ โกรธที่ข้าไม่สังเกตว่ามีคนๆ นึงหายไปจากบริเวณงาน..............  โกรธที่คนๆนั้นประมาทเกินไป........  ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป ..........
 

ที่นั่น คุณกระต่ายจันทรายืนเหม่อมองดูไซเกียวอายาคาชิอย่างไร้สติสัมปชัญญะ ข้าตะโกนเรียกชื่อคุณเรย์เซ็น แต่เขาไม่รู้สึกตัว ข้าจึงเงื้อมือขึ้นตบหน้าคุณเรย์เซ็นเต็มแรง จนคุณเรย์เซ็นกลับมามีสติดังเดิม ....
ข้าต่อว่าด่าทอคุณเรย์เซ็นไปต่างๆ นานา โดยที่ข้าเองก็จำไม่ได้แล้วว่าด่าไปเช่นไรบ้าง คุณเรย์เซ็นได้แต่กล่าวคำขอโทษออกมาซ้ำๆ อย่างรู้สึกผิดจริงๆ  ข้าขอร้องไม่ให้นำเรื่องนี้ไปบอกใคร คุณเรย์เซ็นรับคำอย่างว่าง่าย ข้าจึงลากเธอกลับเข้างาน ........
 
 
พอกลับมาถึงในงาน งานเลี้ยงเริ่มซา ผู้คนเริ่มทยอยกันกลับแล้ว โยวไคดอกไม้คนนั้นก็หายตัวไปเสียแล้ว ทิ้งไว้เพียงแต่ต้นซากุระที่ยังคงผลิบานอย่างงดงามโดยพลังของเธอ.... 

 
ข้าปล่อยให้คุณเรย์เซ็นกลับไปอยู่กับทางฝั่งโรงเตี๊ยม โดยไม่ลืมที่จะกำชับเรื่องนั้นอีกครั้งว่าไม่ให้บอกใคร ก่อนที่ข้าจะกลับไปทำหน้าที่จัดอาหารให้ท่านยูยูโกะเหมือนเดิม ดูท่าทางท่านยูยูโกะกับท่านยูคาริจะดื่มเหล้าไปมากพอสมควร คงเป็นฝีมือเหล้าของทางใต้ดินและเหล้าของศาลเจ้าโมริยะสินะ (ซึ่ง ข้าไม่มีวันแตะเหล้าอีกแล้ว หลังจากงานเลี้ยงที่บ้านมารแดงเมื่อปีใหม่ที่ผ่านมา...) คุณหมอยาเอย์รินออกมาเร่ขายยาแก้เมา โดยมีคุณเรย์เซ็นช่วยด้วย ดูท่าทางเซื่องๆ ซึมๆ ยังไงไม่รู้ คงเพราะโดนข้าต่อว่าไปล่ะมั้ง หรือไม่ก็คงโดนแกล้งอีกตามเคย ผู้คนทยอยกันกลับจนบริเวณสวนดูโล่งไปถนัดตา ทางศาลเจ้าโมริยะขอนอนค้างที่ตำหนักพลอยขาวเนื่องจากท่านคานาโกะกับท่านซูวาโกะดูท่าทางจะเมาจนกลับเองไม่ไหว คุณซานาเอะเลยอาสาจะช่วยข้ากับท่านรันและเชนเก็บกวาดบริเวณงานให้เองเพื่อแบ่งเบาภาระ 
 
 
หลังจากที่จัดการอะไรต่างๆ เสร็จเรียบร้อย ข้าก็เข้านอน ข้าล่ะเหนื่อยจัง พรุ่งนี้ขอท่านยูยูโกะลางานซักวันนึงดีมั้ยนะ?
 
 
 
==========================================
 
Talk With Nameki
 
เ ขียนยาวเหยียด แถมไร้ภาพประกอบ(เพราะไร้แสกน) จะมีใครทนอ่านจบมั้ยนะ? = ="
 
มาต่อซักที เฮ่ออออ มาอัพต่อช้าเพราะเ รามัวไ ปทำไ ร่เ ฮ่อ  หลังจากที่สัญญากับใครหลายๆ คนไปว่าจะมาเขียนต่อตั้งแต่ช่วงกลางเดือนละ นี่เลยมาเดือนใหม่แล้ว จะเริ่ม event ใหม่แล้ว ถึงมาอัพ  ขอโ ทษทุกๆ คน จริงๆนะ แ ละก็ขอบคุณสำหรับหลายๆ คนที่ยังทนความอาร์ทของเราได้ = =" 
 
เ ดี๋ยวเขียนตอนตอ่ไปของโยวมุ คงได้เป็น event ใหม่แล้วล่ะมั้ง แต่ใจจริงอยากให้เป็น event เล็กๆ คั่นก่อน event ใหญ่อ่ะนะ...

Comment

Comment:

Tweet

อ่านเพลินออกเนมconfused smile confused smile

ได้อารมณ์สุดๆเลย กรี๊ดดดดดดดcry cry

#4 By SMILO C3 on 2009-05-08 02:27

นั่นสิ อีเวนท์เล็กอะไรดีล่ะ????

ด้งเกือบแล้วสิเนี่ย

#3 By ReSeZ on 2009-05-01 23:10

ยาวดีนะเจ้า =w=~~ (แล้วหล่อนอ่ะจะอัพเมื่อไหร่ !!)

ถ้ามี event เล็กๆคั่นก็เข้าท่านะเคอะ ^^
ยาวเหยียด
(อ่านข้ามแหละ sad smile (/โดนตบ))

อยากให้มี event เล็กๆคั่นเหมือนกันนะคะ sad smile
เพราะไม่อย่างนั้นรู้สึกเหมือนจะติดกันเกินไป

#1 By ABCCCC on 2009-05-01 22:08