PCB

 

 

ห่างหายจากการเขียนบันทึกไปเสียนาน ช่วงนี้ภายในเกนโซเคียวนั้นได้ย่างเข้าสู่ฤดูร้อน อากาศร้อนอบอ้าวมาก มากจนแม้แต่ที่ๆ มีแต่วิญญาณอย่างตำหนักหยกขาวยังพลอยร้อนไปด้วย จนข้าแทบทนอยู่ไม่ได้ ท่านยูยูโกะเองก็เช่นกัน จนมีหลายครั้งที่ข้าต้องออกไปซื้อของเย็นๆ มาตุนไว้เพื่อท่านยูยูโกะ

วันนี้ท่านยูคาริได้แวะมาหาข้ากับท่านยูยูโกะถึงตำหนักหยกขาว เพื่อชวนไปว่ายน้ำที่ทะเลสาบสายหมอกกันพร้อมกับของฝากเล็กๆ น้อยๆ ที่ท่านได้นำมาจากภายนอกเกนโซเคียว ซึ่งก็คือ"ชุดว่ายน้ำ" ให้แก่ท่านยูยูโกะกับข้าคนละชุด ชุดของท่านยูยูโกะเป็นชุดแบบสองชิ้นสีฟ้าตัดกับสีขาว (ท่านยูคาริเรียกมันว่าอะไรซักอย่าง... บิกินี่ล่ะมั้ง...)  ส่วนชุดของข้า เป็นชุดสีกรมท่าชิ้นเดียว ดูมิดชิดกว่าชุดของท่านยูยูโกะ แต่พอข้าลองสวมใส่ดู รู้สึกได้เลยว่าท่านยูคาริกับท่านยูยูโกะมองข้าด้วยสายตาแปลกๆ      ทำไมนะ โดนจ้องแล้วข้ารู้สึกเขินขึ้นมาทันใด ทั้งๆ ที่ชุดนั้นก็ไม่ได้โชว์เนื้อหนังมากนัก...


 

หลังจากเตรียมข้าวของเสร็จ ก็เดินทางไปที่ทะเลสาบสายหมอกกันกับท่านยูยูโกะ โดยท่านยูคาริขอปลีกตัวไปชวนคุณมิโกะขาวแดงก่อน มีโยวไคและผู้คนจำนวนไม่น้อยพากันมาใช้ความเย็นและความสดชื่นจากทะเลสาบเป็นที่พึ่งกัน


บรรยากาศของทะเลสาบที่สงบราวกับเป็นลางบอกเหตุอันดีว่าจะไม่มีเหตุวิปลาสเกิดขึ้นในเกนโซเคียว...อย่างน้อยก็ในช่วงระยะหนึ่ง...

 

-----------------------------------------------------------------------

 

 Talk With Nameki

ไม่ได้มาเขียนซะนาน ขอปัดฝุ่นและก็โยนพล๊อตใหม่ให้ลองไปคิดกัน คราวนี้มีภาพประกอบวาดเองด้วย = w =+  คิดพล๊อตคร่าวๆ ได้เอาตอนที่นอนตากพัดลมอยู่ ช่วงนี้อากาศร้อนจริงๆ - -" 

เขียนสั้นไปหน่อย คราวหน้าลองเขียนพาร์ทพิเศษดูมั่งดีกว่า อยากลองเขียนเป็นฟิคดูมั่ง...

 

 
 
 
 
ในที่สุดก็ถึงวันงานชมซากุระเสียที หลังจากที่ต้องเลื่อนการจัดงานมากแล้วครั้งหนึ่งเพราะว่าอาหารมีไม่เพียงพอสำหรับจัดเลี้ยง จนข้าต้องเสียเวลาไปหาวัตถุดิบเพิ่ม ถึงจะเสียเวลาเล็กน้อยแต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้จัดงานล่ะนะ 

ข้าตื่นแต่เช้ามืด เพื่อทำอาหารสำหรับ 50 คนทาน สำหรับท่านยูยูโกะโดยเฉพาะ และก็ออกเดินตรวจตราบริเวณรอบๆ ตำหนักพลอยขาวอีกครั้ง หลังจากทำทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้ว ยามเช้า ข้าก็ไปปลุกท่านยูยูโกะให้ลุกมาเตรียมตัวในฐานะเจ้าบ้าน ดูเหมือนท่านยูยูโกะเองจะตื่นเต้นเช่นกัน เพราะท่านตื่นตั้งแต่ก่อนที่ข้าจะไปปลุกเสียอีก 

หลังจากที่จัดการอะไรต่างๆ เสร็จเรียบร้อยแล้ว ข้าจึงออกไปเตรียมตัวต้อนรับแขกที่บันไดยาวหน้าตำหนักหยกขาว รอได้ไม่นาน  แขกก็เริ่มทยอยมากันเรื่อยๆ จนข้าต้อนรับแทบไม่ทัน ทั้งคุณมิโกะขาวแดงที่มาพร้อมกับคุณยักษ์ตัวเล็กขี้เมาและคุณแม่มดตุ๊กตา คฤหาสถ์มารแดงที่มากันพร้อมหน้าพร้อมตารวมทั้งคุณน้องสาวคนเล็กด้วย แต่คุณแม่มดห้องสมุด คราวนี้มากับคุณแม่มดขาวดำล่ะ คุณเคย์เนะกับคุณโมโควก็มาด้วยกันอีกตามเคย ฝั่งโรงเตี๊ยมที่มากันครบทุกคน ทางฝั่งใต้ดินที่มากันครบหน้าครบตา แต่แบกเครื่องจักรประหลาดๆมาด้วย (คุณซาโตริบอกว่ามันคือเตาเผา) และคนอื่นๆ อีกมากมายที่ข้าจำได้ไม่หมด ช่วงสายๆ ท่านยูคาริก็มาถึงเสียที โดยมีท่านรันที่ดูท่าทางหงุดหงิดกับเชนตามมาด้วย หลังจากที่ข้าแน่ใจว่าแขกมากันครบทุกคนตามบัตรเชิญแล้ว ข้าก็ผละจากหน้าที่ต้อนรับแขกไปจัดอาหารให้ท่านยูยูโกะ โดยที่ท่านรันมาช่วยด้วย ซึ่งช่วยแบ่งเบาภาระให้กับข้าได้มากทีเดียว
 

นอกจากจะต้องคอยจัดอาหารและเหล้าให้กับท่านยูยูโกะแล้ว ในฐานะคนสวน ข้ายังต้องทำหน้าที่เดินตรวจตราความเรียบร้อยของต้นซากุระไม่ให้ใครมาทำอันตรายกับมันได้ แต่ก็มีคนทำจนได้ล่ะนะ คุณเจ้าของร้านโควริน ที่ท่าทางจะเมา จู่ๆ ก็ใส่ผ้าเตี่ยวแดงปีนขึ้นต้นซากุระขึ้นไปเต้น ข้ารีบไปตักเตือนให้รีบลงมา ไม่งั้นต้นซากุระจะทนไม่ไหวแล้วเหี่ยวเฉาตาย แต่ดูท่าทางเขาจะไม่ฟัง ข้าจึงชักโรวคันเคนออกมาขู่ ได้ผล คุณเจ้าของร้านโควรินรีบลงมาอย่างรวดเร็ว  มีอยู่ช่วงหนึ่งที่คุณแมงมุมที่อยู่ใต้ดินกางใยออกมาปกคลุมบนต้นซากุระ ข้ารีบไปบอกทางนั้นว่าให้เอาออก คุณแมงมุมก็เอาออกแต่โดยดี 
 

ขณะที่ตรวจตราไปได้ซักพัก ณ ใต้ต้นซากุระต้นหนึ่งที่อยู่ค่อนข้างไกลจากบริเวณงาน ข้าเห็นคุณโยวไคดอกไม้กำลังทำให้ซากุระบานมากกว่าปกติ มองมาที่ข้าพลางส่งรอยยิ้มที่ดูเหมือนแสยะยิ้มมาทางข้า พร้อมกับกระซิบอะไรบางอย่างมา ........ ถึงแม้ข้าจะได้ยินไม่ถนัดนัก แต่ข้ารู้สึกสังหรณ์ไม่ค่อยดี..... ไม่ดีมากๆ เสียด้วย.... ข้าผละจากงานเลี้ยง รีบตรงดิ่งไปยังที่ๆ ต้นซากุระยักษ์แห่งความตายต้นนั้นอยู่........ ความโกรธพลุ่งพล่านออกมา โกรธตนเองที่ไม่คิดให้รอบคอบเสียก่อน........ โกรธที่ข้าไม่สังเกตว่ามีคนๆ นึงหายไปจากบริเวณงาน..............  โกรธที่คนๆนั้นประมาทเกินไป........  ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป ..........
 

ที่นั่น คุณกระต่ายจันทรายืนเหม่อมองดูไซเกียวอายาคาชิอย่างไร้สติสัมปชัญญะ ข้าตะโกนเรียกชื่อคุณเรย์เซ็น แต่เขาไม่รู้สึกตัว ข้าจึงเงื้อมือขึ้นตบหน้าคุณเรย์เซ็นเต็มแรง จนคุณเรย์เซ็นกลับมามีสติดังเดิม ....
ข้าต่อว่าด่าทอคุณเรย์เซ็นไปต่างๆ นานา โดยที่ข้าเองก็จำไม่ได้แล้วว่าด่าไปเช่นไรบ้าง คุณเรย์เซ็นได้แต่กล่าวคำขอโทษออกมาซ้ำๆ อย่างรู้สึกผิดจริงๆ  ข้าขอร้องไม่ให้นำเรื่องนี้ไปบอกใคร คุณเรย์เซ็นรับคำอย่างว่าง่าย ข้าจึงลากเธอกลับเข้างาน ........
 
 
พอกลับมาถึงในงาน งานเลี้ยงเริ่มซา ผู้คนเริ่มทยอยกันกลับแล้ว โยวไคดอกไม้คนนั้นก็หายตัวไปเสียแล้ว ทิ้งไว้เพียงแต่ต้นซากุระที่ยังคงผลิบานอย่างงดงามโดยพลังของเธอ.... 

 
ข้าปล่อยให้คุณเรย์เซ็นกลับไปอยู่กับทางฝั่งโรงเตี๊ยม โดยไม่ลืมที่จะกำชับเรื่องนั้นอีกครั้งว่าไม่ให้บอกใคร ก่อนที่ข้าจะกลับไปทำหน้าที่จัดอาหารให้ท่านยูยูโกะเหมือนเดิม ดูท่าทางท่านยูยูโกะกับท่านยูคาริจะดื่มเหล้าไปมากพอสมควร คงเป็นฝีมือเหล้าของทางใต้ดินและเหล้าของศาลเจ้าโมริยะสินะ (ซึ่ง ข้าไม่มีวันแตะเหล้าอีกแล้ว หลังจากงานเลี้ยงที่บ้านมารแดงเมื่อปีใหม่ที่ผ่านมา...) คุณหมอยาเอย์รินออกมาเร่ขายยาแก้เมา โดยมีคุณเรย์เซ็นช่วยด้วย ดูท่าทางเซื่องๆ ซึมๆ ยังไงไม่รู้ คงเพราะโดนข้าต่อว่าไปล่ะมั้ง หรือไม่ก็คงโดนแกล้งอีกตามเคย ผู้คนทยอยกันกลับจนบริเวณสวนดูโล่งไปถนัดตา ทางศาลเจ้าโมริยะขอนอนค้างที่ตำหนักพลอยขาวเนื่องจากท่านคานาโกะกับท่านซูวาโกะดูท่าทางจะเมาจนกลับเองไม่ไหว คุณซานาเอะเลยอาสาจะช่วยข้ากับท่านรันและเชนเก็บกวาดบริเวณงานให้เองเพื่อแบ่งเบาภาระ 
 
 
หลังจากที่จัดการอะไรต่างๆ เสร็จเรียบร้อย ข้าก็เข้านอน ข้าล่ะเหนื่อยจัง พรุ่งนี้ขอท่านยูยูโกะลางานซักวันนึงดีมั้ยนะ?
 
 
 
==========================================
 
Talk With Nameki
 
เ ขียนยาวเหยียด แถมไร้ภาพประกอบ(เพราะไร้แสกน) จะมีใครทนอ่านจบมั้ยนะ? = ="
 
มาต่อซักที เฮ่ออออ มาอัพต่อช้าเพราะเ รามัวไ ปทำไ ร่เ ฮ่อ  หลังจากที่สัญญากับใครหลายๆ คนไปว่าจะมาเขียนต่อตั้งแต่ช่วงกลางเดือนละ นี่เลยมาเดือนใหม่แล้ว จะเริ่ม event ใหม่แล้ว ถึงมาอัพ  ขอโ ทษทุกๆ คน จริงๆนะ แ ละก็ขอบคุณสำหรับหลายๆ คนที่ยังทนความอาร์ทของเราได้ = =" 
 
เ ดี๋ยวเขียนตอนตอ่ไปของโยวมุ คงได้เป็น event ใหม่แล้วล่ะมั้ง แต่ใจจริงอยากให้เป็น event เล็กๆ คั่นก่อน event ใหญ่อ่ะนะ...

Chen 02 : เทศกาลชมซากุระ~

posted on 09 Apr 2009 21:58 by touhoudiary in PCB

Chen

9/4/2552

วันนี้ท่านยูคาริได้พาท่านรันกับข้าไปเทศกาลชมซากุระด้วยล่ะ >w<
ท่านรันตื่นแต่เช้ามาทำข้าวกล่อง ข้าก็ช่วยทำด้วยนะ!
มีปลาย่างของโปรดของข้า แต่พอกำลังจะกิน ข้าก็ถูกท่านรันตีมือ
ถูกท่านรันว่าว่า "อย่าขโมยของกิน"
ข้าขอโทษค่ะ เนี๊ยว... TwT+
ท่านรันเลยให้ข้าไปปลุกท่านยูคาริมากินข้าวเช้า จะได้รีบเดินทาง
แฮะๆ ท่านยูคาริก็ยังคงหลับเหมือนเดิม
สุดท้าย.. ก็เดินทางสายจนได้ ท่านรันดูหงุดหงิดมากๆ..

เมื่อมาถึงตำหนักหยกขาว ท่านรันก็ไปช่วยคุณโยวมุจัดอาหาร
ส่วนข้าก็ไปเล่นกับชิลโน่จัง รูเมียจัง ไดโยวเซย์และริกเกิ้ลจัง
เอ๊ะ วันนี้มีเพื่อนใหม่มาด้วย เห็นชอบอยู่ในถังตลอดเวลาเลย รู้สึกจะชื่อว่า "คิสึเมะ"
กับอีกคนนึง กระโปรงกล๊ม~ กลม ชื่อ "ยามาเมะ"
เทวิจังกำลังช่วยจัดโต๊ะอยู่ มิสเทียก็กำลังร้องเพลง

งานนี้มีคนมาเยอะแยะเลย
คนที่บ้านอยู่ติดกับทะเลสาปของชิลโน่ก็มา...  คนที่โรงเตี๊ยมก็มา...
คุณสองพี่น้องแห่งฤดูใบไม้ร่วงดูเศร้าๆจังเลยแฮะ
คุณกัปปะกำลังตากแตงกวา ทำไมคนข้างๆคุณกัปปะต้องหมุนตัวด้วยล่ะ ข้ามึนไปหมดแล้ว
พวกคุณยักษ์น่ากลัวจัง  แต่มีคุณยักษ์อีกตนนึงกำลังอุ้มใครซักคนเดินไปหาโต๊ะของท่านยูคาริ!
เอ่อ...  ที่แปลกที่สุดคือ คนใส่ผ้าเตี่ยวแดงไปเต้นบนต้นซากุระนี่ล่ะค่ะ...
คุณอายะถ่ายรูปใหญ่เลย ฮะๆ

 

ถึงเวลาเที่ยงแล้ว ท่านรันเรียกข้ามากินข้าวกลางวัน
ในที่สุดข้าก็ได้กินปลาย่างแล้ว  อร่อยที่สุดเลย~
ท่านยูคาริเปิดมิติแล้วหยิบกล่องสีม่วงๆออกมา บอกว่า "มันคืออาหารแมวของโลกมนุษย์"
ดูหน้าตาแปลกๆ.. เป็นเม็ดแข็งๆสีน้ำตาล  แต่รสชาติก็อร่อยดีนะคะ
(แต่ของท่านรันอร่อยกว่า =w=)

คุณยักษ์ได้ท้าดวลเหล้า ท่านยูคาริก็ร่วมดวลเหล้าด้วย
เห็นว่า คุณยักษ์เป็นคนเอาเหล้ามาล่ะ เยอะจัง
ข้าลองจิบเหล้าไปนิดนึง...   แหวะ  ขมสุดๆเลย
ทำไมถึงชอบกินกันนะ? ข้าไม่เข้าใจจริงๆ
ปลาย่างของข้า กับนมอุ่นอร่อยกว่าตั้งเยอะ

พอการดวลเหล้าจบลง ข้าก็ต้องช่วยท่านรันกับคุณโยวมุเก็บกวาด
ท่านยูคาริเมาจนหลับไปอีกแล้ว...
ท่านรันจำเป็นต้องซื้อยาสร่างเมาจากคุณหมอยา ไม่งั้นก็กลับบ้านไม่ได้สิเมี้ยว!

-----------------

ในที่สุดก็เลิกดอง 555+

หลังจากที่หัวตันมานาน และเอาลงไหดองเค็มเปรี้ยวหวานมันเผ็ดขม บลาๆๆๆ

ทุบไหแล้ว~~~  เย่ เย้ เฮ้!!!

ภาพประกอบแบบเผาๆ... วาดแค่เชน ไม่มีแรงวาดคนอื่นต่อ TwT+

เห็นเชนเป็นแมว..  ก็เลยลองให้กินวิ*กัสดูมั่ง!? 

กล่อง วิ*กัส เปลี่ยนตัวอักษร  วาดชินัตตี้ไม่เป็น 555

 

เจอกันครั้งต่อไปนะคะ~

-Hebi-