SA

Mizuhashi  Parsee 01 : เทศกาลชมซากุระที่น่าอิจฉาที่สุด

21/4/2552

  

 

...นี่สินะ สิ่งที่พวกมนุษย์เรียกกันว่าไดอารี่

 

(สามารถคิดค้นประดิษฐ์อะไรแบบนี้ได้ตลอดเวลา น่าอิจฉาจัง)

 

ไดอารี่นี่ ไว้สำหรับเขียนบันทึกเรื่องราวที่ผ่านมาสินะ...

 

เมื่อตอนงานชมซากุระ ความจริงตอนแรกฉันก็รู้ข่าวนี้มาจาก’’ยมทูติ’’คนนั่น..

 

 

แต่ฉันไม่อยากจะไปหรอก.. ที่ๆคนเยอะๆ มีแต่จะให้ฉันรู้สึกอึดอัด(อิจฉา)ซะมากกว่า..

 

..แต่ความจริง ฉันก็รู้สึกอิจฉาคนพวกนั้นที่ได้ไปงานเลี้ยง มีความสุขกัน  ฉันเองก็รู้สึกอยากไปบ้าง...

 

แต่ว่ามันมีแต่จะสร้างความกดดันให้ตัวเองเปล่าๆ หลังจากนั้น ยัยยักษ์เขาดาว นั่น

 

 ก็มาชวนฉันไปงานชมซากุระฉันก็บอกไปแล้ว ว่ายังไงก็ไม่ไป อย่ายุ่งกับฉัน

 

ยัยยักษ์นั่นก็เคาะประตูเรียกอยู่ได้

 

(มีความพยายามจังนะ..แต่นั่นแหละ ที่ฉันอิจฉา ฉันก็อยากมีความพยายามแบบนั้นบ้างจัง)

 

 พอถึงวันงาน ฉันก็ได้คิดแต่ว่า.. ตอนนี้พวกนั้นคงมีความสุขกันอยู่ล่ะสิ พวกนั้นน่ะ..

 

(เฮฮาได้ตลอดแบบนั้น น่าอิจฉาเป็นบ้า..ดูฉันสิ ต้องมานั่งอุดอู้ ซึมๆคนเดียว อยู่ในบ้าน)

 

 [card: ก็หล่อนไม่ไปเองไม่ใช่เรอะ= =’’]

  

แต่พอหลังจากนั้นประมาณ 15 นาที ..

 

จู่ๆยูกิก็พังประตูเข้ามา (ใครอนุญาติยะ!!! แรงเยอะจริง น่าอิจฉา!!)

 

ยัยยักษ์เขาดาวนั่นไม่สนเลยว่าฉันจะพูดอะไร มีแต่จะเอาฉัน(พาดบ่า)ไปงานให้ได้

 

ทำไมยัยนั่นต้องห่วงเรื่องของฉันด้วยนะ .. แต่ฉันจะไปหรือไม่ไปมันก็เรื่องของฉันนี่

 

ความมุ่งมั่นแบบนั้น พละกำลังแบบนั้น ความพยายามแบบนั้น ฉันไม่มีเลย..เธอมันน่าอิจฉาที่สุด

 

ยัยยักษ์บ้า!!บ้าๆๆ บ้าที่สุด

 

ฉันคิดไว้ว่า ตอนที่ยูกิเอาฉันลง(จากบ่า)แล้ว เธอก็คงจะไปทักทายกับเพื่อนๆซึ่งนั่น

 

..ฉันก็คิดว่าอาจจะหนีกลับบ้านไปตอนนั้นแต่ว่ามัน..ไม่ใช่แบบที่ฉันคิด

 

ยัยยักษ์บ้านั่นแบกฉันไปรอบงาน พร้อมกับทักทายเพื่อนๆของเธอ

 

(เพื่อนก็เยอะ อิจฉาๆๆๆๆ น่าอิจฉา...)

 

แล้วยังมีหน้ามาบอกอีกว่า ลืมไปเลย น่าโมโหที่สุด อะไรของเธอกันเนี่ย...

 

 ตอนที่นั่งชมซากุระ.. ดอกซากุระพวกนี้ เมื่อถึงเวลาก็จะร่วงหมดไป

 

 แต่ก็สามารถผลิออกมาใหม่ได้ ในคราต่อไป.....ไม่เหมือนกับฉัน

 

ที่มีแต่จมลงไปในความมืดเรื่อยๆ แต่ก็ไม่ไขว่ขว้าที่จะหาแสงสว่าง

 

เพราะแสงสว่างนั่นคงไม่มีทางสาดมาหาฉันหรอก.. 

 

หลังจากนั้น ยูวกิ ก็โผล่มา อะไรกันอีกล่ะ..

 

หืม เหล้า ยัยนั่นเอามาเผื่อฉันด้วยเหรอเนี่ย.. (เหล้าชั้นดีซะด้วย ดีจัง น่าอิจฉา)

 

ไม่เอาด้วยล่ะ.. ฉันไม่กินของที่เธอให้เด็ดขาดยัยยักษ์นั่นก็ง้อให้ฉันกินอยู่ได้

 

(ความพยายามของเธอเนี่ย มันน่าอิจฉาที่สุด รู้มั๊ย)

 

….ตอนนี้เหมือนยูวกิจะไปดวลเหล้าอยู่ละมั้ง กับใครน่ะ ช่างเถอะ

 

..

.

.

 

...จะดื่มซักหน่อยคงไม่เป็นไรมั้ง... ฉันเลยจัดการดื่มเหล้าที่ยูวกิเอามาให้

 

ดื่มไปดื่มมา..สติของฉันมันก็เริ่มเลือนลาง ตอนนั้นฉันคิดออกเพียงอย่างเดียวว่า

 

‘’อิจฉาพวกคอแข็งๆจริงๆเลย ให้ตายสิ..’’

 

...พอตื่นมาอีกที ฉันก็อยู่ที่บ้าน  เอ๋..แล้วฉันมาที่นี่ได้ยังไง ประตูก็ซ่อมเสร็จแล้ว

 

..หรือว่าฉันจะฝันไป ..

 

!! อูย ปวดหัว อย่าบอกนะว่านี่คือที่เขาเรียกว่าเมาค้างน่ะ!?

 

..แปลว่าฉันไม่ได้ฝันไปสินะแล้วทำไมฉันถึงมาอยู่ที่บ้านฉันได้..

 

ยูวกิ ยัยนั่นอุ้มฉันกลับมาเหรอ...  ชอบยุ่งไม่เข้าเรื่อง.....

 

ทุกๆอย่างของเธอน่ะ การกระทำหลายๆอย่างของเธอ พละกำลัง ความกล้า ความมุ่งมั่น..ของเธอ

 

มันน่าอิจฉาที่สุด!!!!

 

------------------------------------------------------------------------------------------------

CaRd_ChaN talk show (ใช่เรอะ!?)

 

อิจฉาๆ อิจฉาเข้าไป .. เขียนมันส์มาก คำนี้

 

เหมือนจะง่ายแต่ก็ยาก = =’’ พาร์ชี่ เนี่ย

 

อูว ยูวกิ x พาร์ชี่ สุดยอด(มาจากไหน!!?)

 

ภาพประกอบวาดเอามั่วมากมาย(วาดขากับเท้าไม่เป็นแหละ)= =’’

เส้นดินสอ อาจจะรกไปนิดนะคะ T^T

 

ตอนนี้แคส ชิคิเอย์คิ เพิ่ม(ฆ่าตัวตาย).. อยากลองเขียนตัวละครที่บุคลิกตรงกันข้ามกับตัวเองดู ^^’’

 

(ได้ข่าวว่าอ่านโดแล้วพีคเอง)

 

ช่วงนี้ การ์ดอาจจะทยอยอัพถี่ขึ้นนะคะ(ดองเยอะเกินอ่ะดิ = =’’)

 

ไว้เจอกันคราวหน้าละกันค่ะ =w=//!!! 

 

 

 

อ้อ

 

คำถามท้ายเอนทรี่(มีด้วยเรอะ!!) คุณนับคำว่า อิจฉา ได้กี่คำ?

Hoshiguma yugi
Hoshiguma yugi 01 : เทศกาลชมซากุระที่โลกเบื้องบน
24/3/2009

 

 

รู้สึกแปลกๆดี ที่คนอย่างข้าจะมานั่งจับพู่กันเขียนไดอารี่แบบนี้ แต่ก็นะ
อุตส่าห์ได้มาจากซุยกะทั้งที จะไม่ลองเขียนอะไรไปบ้างก็กะไรอยู่
ข้าเพิ่งได้เจ้าไดอารี่นี่มาไม่นานน่ะนะ
จะให้ไล่ย้อนไปเขียนตั้งแต่ช่วงงานเลี้ยงที่คฤหาสน์มารแดงนี่มันก็หนักเอาการ

งั้นวันนี้ข้าก็จะมาพูดถึงเทศกาลที่โลกเบื้องบน
เทศกาลชมซากุระที่ตำหนักหยกขาวนี่แทนละกัน
ซุยกะเอ่ยชวนมาตั้งแต่เดือนที่แล้ว ทางฝ่ายข้าก็ไปตระเตรียมหาวัตถุดิบ
ทั้งเหล้าเอย สาเกเอย ไปบ่มหมักเหล้ามาเตรียมพร้อมไว้ซะเยอะเชียว
นึกว่าจะไม่ทันงานซะแล้ว แต่เห็นว่างานเทศกาลได้เลื่อนไป
ไม่รู้ว่ามีเหตุขัดข้องอะไรเหมือนกัน
แต่ก็ดีสำหรับฝ่ายข้าล่ะ ได้มีเวลาเตรียมของเยอะขึ้น
ข้าก็เลยถือโอกาสเตรียมเนื้อเอามาทำเป็นเนื้อย่างสูตรเด็ดแกล้มเหล้า
ให้ทางข้างบนลองชิมในวันงานดูซะหน่อย
ต้องขอบคุณสหายข้าที่ทำให้งานเสร็จเร็วขึ้น งานนี้ต้องพาไปข้างบนให้หมด ฮ่าๆๆๆๆๆ

ฝั่งยักษ์เรียบร้อยแล้วข้าก็เลยไปเดินตรวจดูทางฝั่งอื่นบ้าง
บ้านโคเมจิเห็นว่างานนี้ไปได้ โอคูว โอรินทำงานกันวุ่นเชียว
เมนูหลักของทางนี้เป็นเนื้อย่างไฟนรกรึ
น่าอร่อยแฮะ แต่ยุ่งๆขนาดนี้ จะถามมากคงไม่ดี ไปดูบ้านอื่นต่อ
ส่วนทางยามาเมะ กับ คิสึเมะ 2 คนนั้นเห็นไม่เตรียมอะไรไปเยอะเท่าไหร่
อืม มีพลขนย้ายอุปกรณ์น้อยนินะ
สุดท้าย คนที่ข้าอยากให้ไปมากที่สุด
พาร์ซี่... เห็นว่านั่งเงียบอยู่ในบ้านมาตั้งแต่รู้เรื่องงานแล้ว
ทำไมกันน้า ข้าล่ะไม่เข้าใจจริงๆ งานสนุกแบบนี้ทำไมถึงได้ไม่อยากไปขนาดนั้น
ก่อนวันงานข้าไปเคาะบ้านเขาตั้งหลายครั้ง
พี่แกก็เล่นตอบแต่ อย่ามายุ่ง ออกไป อะไรเทือกนี้อย่างเดียวเลย
ไปถามซุยกะดู เขาบอกให้ข้าใช้ไม้ตาย.... อืม เห็นทีข้าต้องทำแบบนั้นจริงๆสินะ

วันงาน....
ข้าให้สหายข้าทั้งหลายล่วงหน้าเอาของไปเตรียมข้างบนก่อน ส่วนตัวข้าจะไปทำธุระนิดหน่อย
ระหว่างทางเห็นทางบ้านโคเมจิกับฝูงสรรพสัตว์แบกของมามากมาย
อยากเข้าไปช่วยหรอกนะ แต่ข้ามีสิ่งสำคัญกว่าต้องทำ
พอถึงบ้านที่ใต้สะพานของพาร์ซี่ ขอโทษนะ พาร์ซี่...
ข้าถีบประตูเข้าไป อุ้มเจ้าตัวพาดบ่า แล้วลักพามางานเลย
ถึงจะโดนตบ ตี หยิก ข่วน ทุบ มาบ้าง แต่ถือซะว่าข้าหวังดีนะพาร์ซี่
ไว้เดี๋ยวข้าจะซ่อมประตูให้ ว่าแต่ทำไมต้องหน้าแดงขนาดนั้นด้วยหนอ

พอมาถึงที่งาน ก็มีคนเยอะอย่างที่ข้าคาดไว้เลย ข้าจะลองบรรยายคร่าวๆให้ฟังละกัน
เห็นเมดจากบ้านมารแดงหลายคนกำลังเตรียมอาหารกับไวน์ไว้ที่โต๊ะ
เมดซาคุยะที่กำลังถือร่มบังแดดให้แวมไพร์ทั้ง 2
จอมเวทชุดม่วงที่ยืนอ่านหนังสือได้ตลอดเวลา กับ มารน้อยผมแดงที่คอยถือเล่มที่เหลือให้
คนชุดเขียวหมวกดาวนั่นน่าสงสารแฮะ โดนบังคับให้แบกของซะเยอะขนาดนั้น
ทำไมตรงนี้มีกระต่ายเยอะเต็มพื้นไปหมดเลยแฮะ อ๋อ~ จากทางโรงเตี๊ยมนี่เอง
กระต่าย 2 คนที่กำลังจัดโต๊ะอย่างเอาเป็นเอาตาย? มีหมอยายืนคุมอยู่
พร้อมกับคนผมยาวถึงพื้นกำลังยืนขำ
คนผมขาวๆทางโน้นดูท่าอยากจะวิ่งเข้ามาทางโรงเตี๊ยมจังแฮะ
นี่ท่าไม่มีคนผมขาวใส่หมวกประหลาดๆมารั้งไว้คงจะวิ่งมาถึงนี่แล้ว
อา ส่วนทางนั้นของบ้านโคเมจิ บอกได้คำเดียวว่าไฟร้อนมาก
เข้าใกล้เตาย่างไม่ได้เลย นี่ขนาดโคเมจิทั้ง 2 กางบาเรียเอาไว้แล้วนะ
ข้าถอยดีกว่า (แอบสงสารซากุระที่อยู่บริเวณนั้น)
มองไปบนฟ้าเห็นเทนงู 2 คนกำลังถ่ายรูปไปทั่วงาน
โดยเฉพาะเทนงูอายะกำลังง่วนอยู่กับการถ่ายเตาย่างนิวเคลียร์ของทางโคเมจิอยู่เลย
นอกเหนือจากนั้นก็มี กลุ่มโยวเซย์วิ่งเล่นไปทั่ว
โยว์เซย์น้ำแข็ง โยว์เซย์ผมเขียว แมลง นกกระจอก วงกลมมืดๆ?
คิสึเมะกับยามาเมะก็มาเล่นอยู่ทางนี้นี่เอง
ยมทูติกับยมบาลที่เดินร่อนเทศน์ไปทั่วงาน
กัปปะกับเทพเคราะห์ที่กำลังหยิบแตงกวาที่ดองไว้มาวางเรียง ข้างๆก็มี 2 เทพสุมใบไม้ปิ้งมันอยู่
 
 
(จิ้มใหญ่มากที่รูป)
 
อา... เจอแล้ว อยู่กันครบเลย ทั้งมิโกะ แม่มดขาวดำ แม่มดตุ๊กตา โยวไคมิติ จิ้งจอก แมว
โยวไคดอกไม้ เทพเจ้าทั้ง 2 มิโกะเขียว เจ้าภาพ กับ คนสวนก็อยู่ด้วย
(โต้ะนี้มีอาหารกับเหล้าวางเรียงเยอะเป็นพิเศษ)
ส่วนซุยกะมิโกะบอกไปยกเหล้ามาอยู่
ข้าเลยวางพาร์ซี่ลง(เผลอแบกไปรอบงาน)(โซนของข้าก็อยู่แถวนี้พอดี เยี่ยมมากสหายข้า)

พองานเริ่ม แต่ล่ะโต๊ะก็เริ่มมั่ว
มาหยิบเหล้าโต๊ะนั้นที โต๊ะนี้ที อาหารแต่ล่ะบ้านนี่อร่อยไม่หยอก
ข้าก็ยกเอาไปให้พาร์ซี่บ้าง ถึงเจ้าตัวจะบอกไม่ชอบแต่ก็ยังกินเอากินเอานะ ฮ่าๆๆๆ
บางคนก็ลงไปนอนกองเอาซะแล้ว ยมทูตที่รู้สึกจะเริงร่าผิดปกติที่เจ้านายลงไปนอนกอง
ทางโรงเตี๊ยมก็มีมวยคู่ย่อมๆเกิดขึ้นลุกขึ้นมาแยกกันพัลวัน
แวมไพร์ที่นั่งหลบใต้ต้นซากุระตอนแดดเริ่มแรง
โยวไคดอกไม้ที่มาเร่งการบานดอกซากุระจนเต็มพื้นที่
ผีที่นั่งใส่อาหารเข้าปากไม่ยั้ง
3 แม่มดยืนเถียงกัน ไม่รู้เรื่องอะไร
มีคนใส่เตี่ยวแดงปีนขึ้นไปเต้นบนต้นซากุระซะด้วย
ข้า ซุยกะ มิโกะขาวแดง เทพทั้ง 2 ยมทูต เทนงู โยวไคมิติ ก็ดวลเหล้ากันออกรส
ผู้ติดตามแต่ละคนรู้สึกหลับกันไปเกือบหมดซะแล้วรวมทั้งพาร์ซี่ด้วย
(เหมือนข้าไปมอมเหล้าเขายังไงก็ไม่รู้)

การดวลเหล้าก็ผ่านไปจนเหล้าหมด(ขนาดเอาเหล้ามาต่างหากบ้านละหลายลิตรอยู่นะ) นี่มันก็เย็นซะแล้ว
มีคนนอนกองอยู่บนพื้นมากมาย หมอยาก็เริ่มมาขายยาสร่างเมาให้พอที่จะลุกกลับบ้านกัน
เริ่มแบกกันกลับไปก็หลายคน ส่วนทางข้ากับฝั่งมิโกะก็มาช่วยกันเก็บข้าวของให้แต่ล่ะบ้าน
หลังจากเก็บของเสร็จ ข้าก็มาร่ำลาทุกคนที่มาร่วมดวลเหล้ากับข้า
แล้วก้กลับไปใต้พิภพ อุ้มพาร์ซี่ไปที่บ้านของเธอ ซ่อมประตูให้
และแล้ววันนี้ก็จบลงด้วยดี ข้าคิดว่านะ


****************************

ไม่ได้เขียนเยอะซะนาน วันนี้เลยมาซะเต็มที่
ไม่รู้ยาวเกินไปมั้ย

ภาพประกอบยาวมาก.... บ้าพลังเกินไป...
เส้นจางไปซักหน่อยนะคะ(เพราะว่ารัฟ)
(ถ้าภาพเล็กไป มาขอหลังไมค์ได้ค่ะ   ของจริงล่อไป 3 เมก)
ไว้มีคอสโม่เหลือจะมาลงสี
ตอนนี้
/สลบ
 
 
*Reef*

Reiuzi Utsuho 02: วาเลนตาย?

posted on 17 Feb 2009 18:12 by touhoudiary in SA

 

Reiuzi Utsuho 02
17/2/2009

 

อา ได้กลับมาเขียนแล้ว!
มัวแต่ยุ่งอยู่ในเตาเผาตั้งนาน  

วันนี้ เค้าก็จะมาเขียนไอ้ไดอารี่นี่อย่างเคยล่ะ
มีโอรินอาสาเป็นหน่วยแก้คำผิด(เอ๋...เค้าเขียนผิดเยอะอย่างนั้นเลยเหรอ?)

เมื่อประมาณ.....อ่า.....วัน 2 วันที่ผ่านมาเนี่ย
ตอนที่เค้ากับโอรินไปบินเที่ยวที่โลกข้างบนกันน่ะ
เห็นพวกมนุษย์กำลังเดินกันเป็นคู่ๆ
ยื่นดอกไม้ กับ ไอ้กล่องผูกโบว์นั่นให้กัน

โอรินเลยไปถามเทนงูนักข่าวที่กำลังยืนถ่ายภาพเก็บเหตุการณ์อยู่
(เค้าเคยคิดอยากจะลองบินแข่งกับเทนงูคนนี้ดูซักครั้งเหมือนกัน)
(เห็นว่าเร็วที่สุดในเกนโซเคียวเชียว  โว้ว!...  ยิ่งพูดยิ่งอยากลอง)
โอรินก็ได้ความมาว่า  วันนี้เป็นเทศกาลอย่างนึงของพวกมนุษย์
เรียกว่า วาเลนตาย? อ้าว...ไม่ใช่เหรอ ต้องวาเลนไทน์เหรอ?
(เค้าว่าเขียนแบบแรกเท่กว่าเยอะเลยนา)
เป็นวันแห่งความรัก ที่ปกติจะเห็นผู้คนมอบดอกไม้ และ ช้อกโกแลตให้แก่กันในวันนี้

แล้วจู่ๆ โอรินก็เสนอความคิดมาว่า
มาซื้อช้อกโกแลตไปให้ท่านซาโทริ กับ ท่านโคอิชิกันเถอะ
เฮ้ย! จริงด้วย เค้าก็รักท่านซาโทริ กับ ท่านโคอิชินี่นา
ถ้าเค้าซื้อไปท่านต้องดีใจแหงเลย

ว่าแต่ซื้อนี่คืออะไรเหรอ?...
ซื้อกับบินโฉบจากมือมันเหมือนกันมั้ยอ่ะ?
โอรินได้แต่หัวเราะ แล้วก็ เดินไปที่ร้านที่ขายไอ้ช้อกโกแลตที่ว่านี่
(เอ๋ ทำไมคนขายต้องตกใจด้วยล่ะ  ไม่เคยเห็น"คาฉะ"รึไง?)

ได้มาแล้ว ช้อกโกแลต!!
โอรินนี่พึ่งพาได้จริงๆ ฮ่าๆๆๆๆ
ว่าแล้วพวกเรากลับไปเอาไอ้นี่ให้ท่านซาโทริกัน

พอพวกเราก็กลับไปที่บ้าน
อา...อยู่ดีดีทำไมเค้าต้องตื่นเต้นด้วยนะ
ท่านซาโทริจะชอบมั้ยเนี่ย?...
จะว่าไปไอ้ช้อกโกแลตนี่มันคืออะไรเค้ายังไม่รู้เลยอ่ะ

ท่านซาโทริยังนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่เก้าอี้ตัวเดิมกับเมื่อเช้าเลย
โอรินเดินเข้าไปก่อน
ท่านทำหน้างงๆในตอนแรก แล้วก็ยิ้ม
แล้วท่านก็กวักมือเรียกเค้าเข้าไปด้วย

ท่านรับช้อกโกแลตจากพวกเรา 2 คน
แล้วก็ลูบหัวพวกเราทั้งคู่
ดีใจจังเลย ฮ่าๆๆๆๆ


แล้วท่านก็ลุกขึ้นพร้อมกับบอกว่าจะไปทำอาหารเย็น
วันนี้จะมีของหวานที่เอาช้อกโกแลตไปทำด้วยล่ะ
สุดยอดดดด
รักท่านซาโทริสุดยอดดดดดด

แต่ช้อกโกแลตก็ยังเหลือกันอีกคนล่ะอันอ่ะ
เดี๋ยวรอท่านโคอิชิกลับมาทานอาหารตอนเย็นค่อยให้ดีกว่ามั้ง

...

ตอนเย็นท่านโคอิชิก็กลับมาพร้อมช้อกโกแลตในมือ 3 อัน
(เห็นบอกว่าไปหัดทำกับมิโกะผมเขียว)
แล้วท่านยื่นให้เค้า กับ โอริน แล้วก็ท่านซาโทริด้วยล่ะ!!

วันนี้พวกเรา 4 คนก็ทานอาหารเย็นกัน
กินข้าวเย็นกับช้อกโกแลตอิ่มแปล้เลย

อา...สนุกจัง อดใจรอวาเลนตายคราวหน้าไม่ไหวแล้ว!!
เริ่มนึกไม่ออกว่าจะเขียนอะไร  ไว้คราวหน้าเค้าจะกลับมาเขียนต่อก็แล้วกัน

****************

ดองเลทตี้มาแต่งโอคูวค่ะ  =w=
สุขสันต์วันวาเลนไทน์ย้อนหลังนะคะ

จะปิดเทอมแล้ว แต่ก่อนอื่นต้องสอบก่อนสินะ....orz