mokou

สายันต์สวัสดิ์ ตัวข้านั้นมีนามว่า ฟูจิวาระ โนะ โมโคว

เป็นสหายของ คามิชิราซาวะ เคย์เนะที่พวกเจ้ารู้จักกัน แต่พวกมนุษย์ก็คงจะรู้จักเคย์เนะอยู่แล้วล่ะนะ

เอาเถอะ แม้จะช้าไปหน่อย แต่ก็สวัสดีปีใหม่ ละกัน ตัวข้าก็ไม่ค่อยจะมีเวลาว่างมาเขียนเท่าไหร่หรอกนะ

จะเริ่มเขียนเลยละกัน ถึงจะไม่ค่อยจะรู้เรื่องเท่าไหร่ว่ามันเป็นยังไงก็เถอะ

 

------------

วันนี้ข้าสะดุ้งตื่นขึ้นมาตั้งแต่เช้ามืด คงเพราะฝันร้ายเมื่อคืนกระมัง

แต่ก็เอาเถอะ วันนี้เคย์เนะมาหาข้าที่บ้าน เห็นว่าเอาของมาฝากด้วย

(ถึงข้าจะไม่รู้ว่ามันคืออะไรก็เถอะ ไอ้ที่คล้ายๆกับซาลาเปาน่ะ เห็นเป็นรูปเหมือนยัยขาวดำ กับ มิโกะฮาคุเรย์ ดูแปลกดีนะ เห็นว่าเคย์เนะไปซื้อมาจากร้านโควรินโดวมา บอกว่าเป็นสินค้าใหม่ด้วย)                               

พูดถึงเรื่องเมื่องานเลี้ยงที่บ้านมารแดงคราวก่อน เคย์เนะเมาใหญ่เลยแหละนะ แต่พวกเหล้านี่ ข้าไม่ค่อยจะชอบมันเท่าไหร่หรอก

เพราะอย่างงั้นข้าก็อดห่วงเคย์เนะไม่ได้ ก็เลยไปส่งกับบ้าน   (แค่ 'ส่ง' เฉยๆนะ ถ้าในมาคิดเรื่องไม่เป็นเรื่องล่ะก็ ข้าจะเผาส่งมันไปฮิกังซะ !!!)

แถมยังเจอพวกยัยคางุยะระหว่างทางกลับบ้านอีก !!! เห็นแล้วน่าโมโหชะมัด !!!

แต่ข้าคงจะไม่ว่างพอที่จะมาเล่นกับพวกนั้นหรอกนะ ไม่อย่างงั้นเคย์เนะต้องบาดเจ็บไปด้วยแน่ๆ

ถ้าพูดถึงมนุษย์น่ะ ข้าก็ไม่ได้จงเกลียดจงชังอะไรมากนักหรอกนะ เพียงแค่ว่าข้าไม่ชอบอยู่กับกลุ่มชนเท่านั้นแหละ

เพราะถึงแม้รอบตัวข้าจะไร้ซึ่ง 'มิตร' แล้ว ข้าก็อยู่ได้

เพราะข้าน่ะ โดดเดี่ยว มาตลอด

แม้แต่จนถึงบัดนี้ข้าก็ยังไม่เข้าใจในความคิดของเคย์เนะ ว่า ทำไมต้องปกป้องมนุษย์อย่างแทบเป็นแทบตายด้วย

ทำไมเจ้าถึงได้รักมนุษย์ถึงเพียงนี้ ....

เอาเถอะนะ ตัวเคย์เนะน่ะถึงแม้จะรู้อดีตของข้า แต่คงจะไม่เข้าใจในสิ่งที่ข้าคิดหรอก

เพราะความรักของข้าที่มีต่อ 'คนสำคัญ' ของข้าน่ะ ก็เหมือนกับความรักที่เจ้ามีให้ต่อมนุษย์นั่นแหละ

แม้ข้าจะรู้ทั้งรู้ว่าทำไปก็ไมได้อะไรขึ้นมา

แต่ข้าก็อยากจะ... แก้แค้นเพื่อพวกเขา

ล้างแค้นให้สมกับที่ได้ทำไว้กับข้า

'โฮวไรซัน คางุยะ' ...

 

แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม ข้าก็ยังคงเป็น 'เพื่อน' ของเจ้าอยู่

ข้าก็เข้าใจว่าเจ้าก็รู้สึกน้อยใจที่ข้าไม่ได้แวะไปเยี่ยมเจ้าบ่อยๆ นั่นก็เพียงเพราะข้าไม่อยากจะพบมนุษย์

แต่ถึงยังไง ทุกวันนี้สำหรับข้านั้น มันช่างหน้าเบื่อหน่าย

ฤดูที่ผ่านไปซ้ำไปซ้ำมา อันซึ่งหาสิ่งใดมาเปลี่ยนแปลงได้

มันช่างน่าเบื่อหน่ายนัก

คงเป็นเพราะ 'ตัวข้า' นั้น แม้จะเป็นมนุษย์ แต่ก็ไม่ต่างกับปีศาจ

ที่ไม่อาจจะตายได้ จึงต้องวนเวียนอยูในโลกแห่งนี้เรื่อยไป

จนกว่า... ทุกอย่างจะจบสิ้นลง

 

 อา... วันนี้ไม่ไปหายัยคางุยะดีกว่า ชักเริ่มไม่มีอารมณ์

เพราะยังไงวันนี้เคย์เนะก็อุตส่าห์บอกว่าจะมาค้างที่บ้านนี่

ถ้ายังไงเดี๋ยวก็คงจะได้เวลาอาหารค่ำแล้วสิ

ถ้าอย่างนั้นข้าขอจบการเขียนไดอารี่ของวันนี้ไว้ก่อนแล้วกันนะ....

 

ปล. ถ้าใครยังคิดเรื่องไม่เป็นเรื่องอีกล่ะก็ ครั้งนี้ข้าจะเผาส่งทั้งบ้านมันซะ!!!!

---------------------

Talk with Aika-chan

อ่า เราเพิ่งลองเขียนไดอารี่นี้เป็นครั้งแรกนะคะ ก็ตื่นเต้นนิดๆ ไม่รู้ว่าจะเขียนออกมาเป็นยังไงบ้าง

เพราะเราเขียนไม่ค่อยจะเก่ง(ฮา) กะจะพยายามแต่งต่อตามที่คนอื่นแต่งมาแล้ว ถ้ามั่วไปบ้างก็ขออภัยนะคะ

TTwTT

แล้วที่เลือกโมโควนี่ เพราะคิดว่าคงจะแต่งเอาง่ายหน่อย (แน่เร๊อะ) ยังไงก็ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นต์ที่ช่วยติชมนะเจ้าคะ TTwTT ~~